You are here

België

Alle burgers gelijk voor de wet

Het staat in elke grondwet: alle burgers zijn gelijk voor de wet. In principe zijn alle wetten ondergeschikt aan de grondwet en mogen ze dus niet tegenstrijdig zijn met de grondwet. De artikelen van de grondwet zelf mogen ook niet tegenstrijdig zijn. In hoeverre is dit zo, temeer daar er heel wat artikelen verwijzen naar uitzonderingen? Is De Wet, zijnde de verzameling van alle wetten, een coherente verzameling?
Een wetten-spaghetti 

Tags: 

DemocracyForAll zet discussie van WorkForAll verder

Beste lezer,

Na een symbolische start op 1 Mei 2004, en na 12 jaar, zal de website www.workforall.org van het internet gehaald worden. Zoals u al wellicht gemerkt heeft, de activiteit was al geruime tijd op een laag pitje komen te staan. De RVA grafiek stond erop als een stille getuige met cijfers van 1945 tot 2010, voor de gelegenheid aangevuld met up to date cijfers tot 2015. Het aantal mensen dat steun geniet van de RVA is uiteindelijk de thermometer van de economie. Het is de som van alle mensen die op een gegeven moment niet aan het werk zijn, gewild of ongewild. In ruil krijgen ze van de overheid, dus in feite van de solidaire medeburgers, een tegemoetkoming. Dat heet dan Sociale Zekerheid. Ongeveer een derde van de actieve bevolking geniet van zo'n tegemoetkoming, leefloontrekkers en overheidspersoneel niet inbegrepen. Deze laatste groep maakt nog eens een derde uit, wat verklaart dat de loonlast voor bedrijven grosso modo driemaal zo hoog is als wat een werknemer netto ontvangt (BTW en accijnzen voor privé consumptie niet inbegrepen). Al deze mensen die niet aan het werk zijn vertegenwoordigen ook tientallen miljarden aan gederfde economische activiteit. De vraag is dan ook hoe sociaal het is als het Sociale Zekerheid systeem ertoe leidt dat mensen een groot deel van hun leven langs de rand van de samenleving staan. Werken is veel meer dan geld verdienen. Het is ook zich ontwikkelen en met anderen iets verwezenlijken.

 

Als we de grafiek even bekijken, dan zien we evenwel dat die sociale zekerheid er vooral in bestaat dat het aantal mensen dat niet werkt vrij constant is. Kijken we naar het verleden, dan zien we dat na elke economisch recessie het aantal toegenomen is om dan vrijwel constant te blijven. De grote sprongen voorwaarts waren in 1973-1975 (eerste oliecrisis), 2001 (telecom bubble) en 2008 (financiële crisis), telkens gepaard gaande met een sprong voorwaarts voor het overheidsbeslag. De curve nodigt ook uit om voorspellingen te doen. Als het patroon zich herhaalt, gaan we binnenkort opnieuw de hoogte in, deze keer wellicht getriggerd door de oorlog en terreur in het Midden Oosten en Afrika. In hoeverre werkloosheid en sociale achteruitstelling hierbij een rol speelt, laat ik even in het midden, maar het is zeker een factor die ook hier in het westen speelt. Het beloofde land was er dan wel een van honing in grote sociale potten, maar uiteindelijk wil een mens wat meer dan een dagelijkse aalmoes.

Er worden natuurlijk allerlei redenen aangehaald waarom er steeds meer mensen niet werken. Mensen worden ouder en gaan op pensioen en er is de automatisering. Bedrijven verhuizen hun productie naar goedkopere landen. We blijven achter in de dienstensector en importeren goedkoper uit lage loon landen. Het moge evident zijn, op termijn worden we daar niet beter van. Economie is niet zozeer een kwestie van groei, maar eerder van creatie van toegevoegde waarde. Meer investeren en minder consumeren, dat is goed voor de zekerheid op termijn.

De grafiek toont ook aan dat eens de crisis voorbij is, de economie blijft stagneren. De trapsgewijze evolutie duidt op een trapsgewijs toenemend structureel probleem. Zoals veelvuldig betoogd op WFA, dat structureel probleem is er grotendeels een van geldcreatie door centrale banken die zich dan vertaald heeft in toenemende leningen zowel door de overheid als door de privé sector. Een artificiële lage rente en slimme financiële schemas hebben de essentie van aan economie onderuit gehaald. Investeren doet men op basis van toekomstige toegevoegde waarde en niet op basis van de rentevoet. En leningen zijn zeker uit den boze als het gaat om consumptie te subsidiëren. Wat de economie onder uithaalt is een teveel aan goedkoop geld en een teveel aan opgebouwde schuld en rente betalingen. 

De vraag is of WorkForAll.org veel heeft kunnen veranderen. Er zijn weliswaar een 36000 lezers voor het hoofdartikel, maar daarmee halen we zelfs de kiesdrempel niet. 12 jaar nadenken en analyse over economie, politiek en democratie heeft ons wel inzicht bijgebracht. Het echte probleem is geen economisch probleem. Het is probleem van morele teloorgang en de teloorgang van de economie is er slechts een gevolg van. Zelfs de Sovjet-Unie kon uiteindelijk niet ontsnappen aan de wetten van de vrije markt. De loonlast resulteert in bijna absurde situaties. Monster bussen rijden in onze middeleeuwse steden omdat er dan maar één bestuurder nodig is, zonder begeleider. De behulpzame loket bediende is vervangen door een computer terminal. En omdat een secretaresse te duur is, schrijft iedereen zijn brieven zelf. Zakenlunches zijn vervangen door een snel broodje terwijl de vergadering verder gaat. Wie nog werkt lijdt aan stress en burn-out, niet in het minst omdat de wegeninfrastructuur er verlabberd bij ligt terwijl we met zijn allen onze ziel opvreten in de file. 

Waarin uit zich die morele teloorgang? Dit uit zich niet in altijd duidelijk aanwijsbare feiten. Een morele teloorgang gebeurt langzaam en kan zich uitstrekken over verschillende generaties. Hoe moreel is het als grosso modo 70% van de economische productie in handen komt van de overheid? Vakbonden zitten in het bestuur van overheidsbedrijven die op hun beurt elk jaar voor miljoenen afdragen onder de noemer van dividenden. Hun economische operaties zijn ofwel zwaar gesubsidieerd ofwel wordt de marktprijs van hun diensten artificieel hoog gehouden. Hoe moreel is het als misdadigers vrijkomen omwille van een kleine procedure fout en witte boord criminelen hun zaak kunnen laten verjaren omdat ze de dure advocaten kunnen betalen? Mensen worden beboet omdat ze een broodje eten op de trappen van het stadshuis maar criminelen die met geweren vernieling zaaien worden afgedaan als een fait divers? Hoe meer men inzicht krijgt in het reilen en zeilen in dit land, hoe meer men begrijpt dat we niet in een echte democratie leven, maar dat politici vooral de agenda van hun belangengroepen uitvoeren. Men is (terecht) verontwaardigd over de off-shore bedrijven, waarbij zelfs een overheidsbank massaal aan meegedaan heeft, maar over de miljarden die jaarlijks bij openbare werken onder tafel verdwijnen, daar zwijgen de media grotendeels over. Waarom? De wet van Laffer is uiteindelijk ook die van de vrije markt. Als iets te duur wordt, dan zoekt men andere kanalen om zijn inkomen en levensstijl te handhaven. In armoede leven is nu eenmaal geen sociale verplichting. Het morele verdwijnt daarbij blijkbaar snel naar de achtergrond. Uiteindelijk neemt hebzucht de overhand. “Follow the money” is een boeiende Deense TV-reeks die een tipje van de sluier oplicht. Men hoeft nochtans geen jaren studies gedaan hebben om er iets van te begrijpen. Getuige hiervan het filmpje https://www.facebook.com/LADbible/videos/2699603180086855/ waarbij een 10-jarige aan het woord is.

Dit land is er een van de zachte corruptie. Corruptie is een vorm van diefstal. Het kan gedefinieerd worden als zich iets toe eigenen waar men eigenlijk moreel geen recht op heeft. Niet alles wat in de wet staat, is moreel te verantwoorden. Zelfs de grondwet en een politiek democratie kunnen door politiek gemanoeuvreer uitgehold zijn.  Niet alles wat door de mazen van het gerecht glipt, is moreel te verantwoorden. 

We zijn daar niet alleen in. Het moge een troost zijn dat er in Europa nog ergere landen zijn. Twee ministeries zijn in elk land essentieel omdat ze de essentie van een rechtstaat moeten garanderen, nl. Justitie en Financiën. Net deze twee ministeries zijn dikwijls een voorbeeld van hoe het niet moet. Voor de burger zijn beide een grote bron van rechtsonzekerheid en dat tast de cohesie van een samenleving diep in zijn ziel aan.

Hoe moet het dan verder? Samenlevingen veranderen maar heel langzaam en dikwijls gaan er generaties over. Eens iets een gewoonte geworden is, wordt het de norm en vergeet men na te gaan of dit wel de norm is die men moet hanteren. Gewoonte wordt politieke correctheid resulterend in morele inconsistentie. Op termijn kan dit tot zware conflicten leiden, de geschiedenis staat er vol van. De gevolgen kunnen eeuwen nazinderen. Correcties gebeuren meestal op een catastrofale manier met onnoemelijk menselijk leed tot gevolg.

We hebben dan ook enkele tijd geleden de focus verlegd naar het morele aspect. Dit resulteerde in een nieuwe website www.democracyforall.eu. De discussie, als filosofische dialoog, kan er verder gaan. Ik verwijs ook even naar www.democratie21.be/nl/ die het iets concreter wil aanpakken.  Er zijn tekenen dat niet iedereen in de samenleving het nog langer aanvaardt en het debat dan maar op straat laat plaats hebben omdat de officiële democratie niet meer wrkt. Om een systeem coherent te krijgen zijn er geen duizenden dikwijls incoherente wetten nodig. Zoals Kurt Goedel aangetoond heeft, men moet eerst het juiste basis axioma vinden. Al de rest volgt eruit.

Met vriendelijk groet,

Eric Verhulst

Tags: 

Lezing Confederalisme en België -27.02.2013

ELSA Leuven heeft het genoegen mede te delen dat Professor S. Sottiaux op 27 februari 2013, een lezing zal verzorgen over het democratisch deficit in België en in de Europese Unie. Niet alleen zal hij het ontstaan en de gevolgen van dit deficit bespreken, maar bovendien zal hij politieke oplossingen aanreiken en hete hangijzers waaronder de vraag of confederalisme wel degelijk dé oplossing is voor België onderzoeken.

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer